Geplaatst

,,Ja, dat kind is erg, hè?", sprak de ene moeder tegen de ander op een geaffecteerde toon, waar een chronisch gebrek aan levensvreugde doorheen klonk.
,,Ja, dat kind is twee of zo", antwoordde haar soortgenote op een vergelijkbaar pinnige toon. ,,Neem zo’n kind dan niet mee. Het is toch voor zes plus?"
Deze kifterige conversatie ving ik in de schouwburg op, tijdens de pauze van de kindermusical ‘Pippi zet de boel op stelten’. Ze spraken over een jongetje, dat gedurende de voorstelling voortdurend contact met Pippi zocht. Vanaf de eerste opkomst van zijn idool, had hij met grote regelmaat geroepen ‘Pippi Langkous! Pippi Langkous!’.
Ik had er wel om kunnen glimlachen. Een confrontatie met een kinderheld is voor een kind  een zeer wonderlijke gebeurtenis. Vreugdekreten zijn dan moeilijk te weerhouden. Alleen zijn de volwassenen nooit ver weg om deze vreugde, om praktische redenen, te temperen.  
Zo viel ik deze week bij de Jumbo midden in een tafereel, waarbij een jongetje met een doos Pringles in zijn hand bestraffend door zijn oma werd toegesproken: ,,Want oma is heel boos op jou!" Het jongetje, volgens de momenteel ineens heersende wintermode als een driedubbel ingepakt eskimootje uitgerust, stond er zeer beteuterd bij te kijken. ,,Nou, gooi ’t maar in het wagentje, maar als je niet luistert kun je het weer terugleggen!", velde oma het vonnis.
Gelaten legde het jongetje de Pringles in het wagentje. Even later rende hij langs de schappen met drankjes op kinderhoogte, om blij bij het wagentje terug te keren met pakjes Roosvicee. Ditmaal moest de moeder, die ook mee winkelen was, ingrijpen.
,,Die hebben we thuis al. Zoek maar iets anders uit."
Nadat ze hem twee keer had uitgelegd dat die pakjes thuis ruim voorradig waren in de koelkast, begon er bij het jongetje iets te dagen. Vrolijk hervatte hij zijn zoektocht naar andere pakjes. De magie van de overrompelende hoeveelheid kleurige drinkpakjes had de standjes en terechtwijzingen van zojuist alweer verdrongen.
Zo zal het jongetje in de schouwburg ook al wel vergeten zijn dat Pippi niks terug zei. Soms lijken kinderen een benijdenswaardig selectief geheugen te hebben.