Geplaatst

Ik was bijna thuis toen ik in de verte het belletje van de ijscoman hoorde. En automatisch begon ik in de richting te lopen van waaruit het belletje leek te komen. Want de lichaamsbeweging die zo’n speurtocht met zich meeneemt, rechtvaardigt de aanschaf van zo’n bekertje met veel saus en slagroom maar al te zeer. De ijscokar is tenslotte altijd elders, en altijd verder weg dan orenschijnlijk lijkt.
Afgaand op de richting van het verlokkende geluid, bracht mijn odyssee mij ditmaal van de Oerlesestraat naar de Paul Krügerstraat, om via de Generaal de Wetstraat en de Generaal Smutslaan bij de Trouwlaan uit te komen, waar ik hem uiteindelijk halverwege trof.
,,Ha, meneer de journalist!" groette de ijscoman mij in zijn vertrouwde grensstreekvlaams.
,,Bende nog aan het schrijven over het Adjetheater?"
Ik legde hem uit dat deze kwestie niet binnen mijn portefeuille viel, maar zijn bruggetje naar dit onderwerp was duidelijk belangrijker dan mijn antwoord op zijn vraag.
,,Da heeft de gemeenschap toch ook veel geld gekost, hè? Da verdienen ze nooit meer terug aan dat theater. En die burgemeester die blijft maar zitten. En het is zijn fout, hè?"
Hoewel onze burgemeester de zijne niet was, had de ijscoman geen hoge dunk van hem. Hij bleek goed op de hoogte van de beleidsmaatregelen en publiekelijke uitspraken van Vreeman. Zo stond hem nog iets bij over verkeerd gevallen uitspraken over het kruikezeikersbeeldje. ,,Da ding staat er al zolang. Waarom zou da dan weg moeten?", ontpopte hij zich als een interlokale zegsman voor de plaatselijke stemmen des volks. Ook had hij veel gehoord over de rigoureuze maatregelen tegen weedzolders. Zijn moreel en zijn handelsgeest waren duidelijk met elkaar in conflict over deze kwestie.
,,Ja, ge kunt er van zeggen wa ge wilt, van die weedmannen, en het mag natuurlijk ook allemaal nie, maar het is wel een economie, hè. Die mannen hebben wel geld te besteden."
Er wachtte een auto achter hem, zodat we onze dialoog moesten afronden.
Ik rekende snel af. Het was vier euro twintig, inclusief een torenhoge dot slagroom, en de toestand in de wereld volgens de ijscoman.