Geplaatst

“U wordt straks geëerd in de geschiedenis”, “Voorlopers als u worden uiteindelijk toch begrepen”. Wat een prachtige reacties allemaal na het tv-programma ‘Denkend aan Showroom’. Moeder Natuur had prachtige bloemen zelfs gelegd op de geëgaliseerde plek van de oude Huttoniavijver! Ja, dáár gebeurde het. Tegen het decor van een hutje voelde bij die vijver iedereen weer de rijkdom van het leven zelf.


Hierboven een 16 minuten durende documentaire over Henk Kuiper bij het programma ‘Denkend aan Showroom’.

En een vijver beschikbaar stellen als openbare ontmoetingsruimte, dat was spotten zelfs met waarden en normen als hebzucht, egoïsme en particulier privé-bezit. Je bij die vijver urenlang verwonderen over gratis aangeboden natuurrijkdom was helemáál het toppunt van ongewenste non-consumptie. In Huttonia-context weg met vijvers, illegale salamanders, planten zonder wortelvergunning et cetera.

Discriminatie op grond van consumptiegedrag en milieuopvattingen, zo waarschuwde ik via het boek ‘Huttonia‘. Daarin beschrijf ik zelfs hoe iemand gewoon gek wordt verklaard als hij niet aanschaft wat de reclame verkoopt als persoonlijkheid, karakter, identiteit, mannelijkheid, vrouwelijkheid enzovoort. Maar voor kritiek op reclamepsychologie was in de reclamegelieerde media geen ruimte, laat staan voor de inhoud van het boek Huttonia.

Toch kopen mensen nu DVD’s om speciaal te kijken naar die huteenvoud van 25 jaar geleden. En de toenmalige discriminatie naar een hutbewoner herkennen ze nu als realiteit naar iedereen. Men beseft hoe zelfs kinderen al gepest en getreiterd worden als ze niet meedoen met trends en modes die volgens de reclame pas recht geven op respect en waardering. Ja, in de Nieuwlandstraat ligt nu warempel bij boekhandel Livius het boek ‘Huttonia’. Straks maak ik nog mee dat het zelfs vóór mijn dood nog verkocht wordt ook. Ai ai. Straks ben ik helemaal geen voorloper, maar word ik al begrepen terwijl ik nog niet eens geschiedenis ben.

Reacties

4 reacties op “Denkend aan Huttonia”

  1. Kees Henselmans avatar
    Kees Henselmans

    Beste Henk,
    Hierbij de hartelijke groeten. Ik kende je alleen als bioloog en fotograaf. Gisteren door Louise geattendeerd op deze site. Heel bijzonder om iets uit jouw verleden in woord en beeld te kunnen zien. T.z.

  2.  avatar
    Anoniem

    Beste Henk,

    tot mij verbazing kwam ik op deze website.
    Ik ken u nog uit de tijd dat u langs het kanaal (tegen de villawijk) u plaats had gevonden. Samen met vrinden kwamen wij wel eens bij u op bezoek om brandnetelsoep te eten. Uw hutje aanzich, de aangelegde vijver en nog andere feiten, komen weer in mijn herinneringen naar boven. Toch leuk om dat filmpje weer eens terug te zien.

    Ook heb ik meegekregen c.q. met eigen ogen ondervonden, dat de hut in vlammen opging. De comotie er omheen en uiteindelijk de overgebleven ellende…

    26 jaar geleden… Waar blijft de tijd?!

    Succes met alles!

  3. Gijs avatar
    Gijs

    Beste Henk,

    Mooi je verhaal op het internet terug te zien na zo veel jaar. Ik zat indertijd op het Mill-Hillcollege, waarachter je je hut had staan en kwam vaak in de pauzes langs. Leerde via jou veel planten kennen en de salamanders in de vijver. Ik genoot van je plek daar, het was mooi. Goede herinneringen aan jouw inspirerende aanwezigheid zo vlak bij die school, die toen nog als best een "kak-school" werd gezien, een nodig contrast.

  4. […] documentaire werd eerder in het artikel Denkend aan Huttonia geplaatst. Reacties reacties Dit bericht is geplaatst in Blog. Bookmark de permalink. ← […]