Geplaatst

Bij de beoordeling of TROTS dit jaar zou instemmen met de begroting voor 2012 hebben wij een passage uit onze algemene beschouwingen in ons achterhoofd gehouden.

(…) een goede raad is goud waard. ?Tilburg verkeert in zwaar weer en het is de komende tijd onze taak het schip recht door zee terug te brengen in veilig vaarwater. Daarbij zijn alle hens aan dek nodig niet alleen die van een steeds kleiner wordende coalitie. Naar elkaar luisteren, open staan voor ideeën van anderen en geen voorgekookte akkoordjes zijn daarbij vereist.(…)

 Als TROTS hebben we deze handreiking niet alleen met woord maar ook met daad vorm gegeven. Zo hebben wij ruim voor de begrotingsbehandeling onze voorgenomen moties met de verschillende fracties gedeeld en opgeroepen om in het kader van de collectieve verantwoordelijkheid  en om te voorkomen dat we dubbele moties in zouden dienen opgeroepen daar waar mogelijk samen te werken.

Tot onze spijt hebben we moeten constateren dat deze passage alsmede de oproep tot samenwerking aan dovemans oren was gericht. De oppositie maar zelfs de coalitie dient vrolijk op diverse punten eigen moties en amendementen in op punten die wij al hadden geschreven, zonder enige vorm van overleg. Ondanks de vele mooie woorden die ons per e-mail ten deel vielen na ons initiatief om vooraf openheid van zaken te geven.

Liever speelt de coalitie elkaar speeltjes toe:

  • D66 kreeg uitstel voor cultuureducatie (€ 75.000,-),
  • CDA kreeg een frictiefonds voor leerlingenvervoer (€ 30.000,-) en de milieustraat (€ 30.000,-),
  • GroenLinks kreeg het natuurmuseum (€ 100.000,-)
  • VVD kreeg meer camera’s (€ 400.000,-)
  • PvdA kreeg een noodfonds (€ 750.000,-)

Totaal € 1.385.000,- voor voorstellen op initiatief van de coalitie en geen cent voor de ideeën van de oppositie. De bal wordt professioneel binnen de club gehouden. Maar helaas met weinig oog voor teamspel. Een gemiste kans.

Doordat de coalitie weigert te snijden in de eigen politieke organisatie (aantal wethouders, fractievergoedingen, raadsvergoedingen) en de rekening van de bezuiniging klakkeloos bij de gewone Tilburger als u en ik neer legt middels sluiten van voorzieningen en het verhogen van lasten konden we niet anders dan concluderen dat dit niet onze begroting was.

De gehele gang van zaken heeft onze fractie een wrange nasmaak gegeven. Het is niet de eerste keer dat de oppositie inhoudelijke ideeën aandroeg en het debat op basis van argumenten aan wilde gaan. Steeds weer komen we van een koude kermis thuis.

De Tilburgse bestuurscultuur lijkt zo coalitiegericht te zijn dat pragmatisch zaken doen en zoeken van meerderheden onmogelijk lijkt. De coalitie is zo oppositieschuw dat ze vrezen als wij een vinger krijgen dat we niet alleen de hele hand maar zelfs de hele arm zouden verslinden. Een domme en kortzichtige angst. Er wordt er vanuit gegaan dat de oppositie geen verantwoordelijkheidsgevoel of begrip voor coalitievorming heeft. Wat TROTS betreft is dat verre van waar.

Het was een goede zet geweest van de coalitie om de oppositiepartijen deel te maken van de begroting en te zorgen dat zij zich kunnen herkennen in de begroting. Dit zou zorgen voor een nog breder gedragen begroting. Dat zou een goede steun in de rug zijn voor het college in deze financiële storm die ongetwijfeld de komende jaren nog veel zwaarder wordt.