Geplaatst

Hans Smolders is gestopt. Gezondheidsklachten. Zelfs het lijf van zo’n topsporter is dus niet bestand tegen vier jaar gemeenteraad! Hoe gezond is de Tilburgse politiek!? "Stemmen doe je alleen op iemand die je het graf in wenst", zo beweert zelfs de voormalige huisarts van een inmiddels al overleden burgemeester.
"Het aftreden van Vreeman is niet zijn ondergang, maar zijn redding!", zo is zijn overtuiging. "Zijn voorganger kreeg wél een tweede termijn en overleefde dat niet. En ook bij Brokx begonnen toen de kwaadaardige reacties door Schrobbelèrvergiftiging en erger". Is politiek werkelijk zo ongezond?
Een onderzoek naar de gezondheid van de Tilburgse raadsleden liegt er niet om.

Onvermijdelijke frustraties leiden al snel tot lichamelijke klachten. In eerste instantie zien we dat teleurgestelde raadsleden troost zoeken in overmatig eten en drinken. Maar vooral na snoepreisjes openbaren zich maagklachten, darmklachten en andere beroepskwalen zoals chronisch kotsen. Vroeg of laat zitten raadsleden ook allemaal onder de jeukende verkiezingsuitslag. "Bij Marjo Frenk escaleerde dat zelfs via gordelroos, wondroos en arjenroos in totale LST allergie", zo verklapte de vroegere lijfarts van haar omvangrijke lijf.
En die vetknijper had ook Jan Hamming als patiënt, zo liet hij met een gemeen lachje blijken:
"Tegen die dikhuid zei ik altijd: ‘zeg eens CDA’. En dan zag ik het wel weer: allergische reacties, ontstoken amandelementen en later algehele malllaise. Q koorts, dacht ie. ‘Nee’, zei ik: ‘T koorts’. Maar dat zijn dan ook van die typische raadsledenkwalen: de werkelijkheid niet willen zien, selectieve doofheid, andere dokters kiezen, vertrouwen op valse ‘deskundigen’."

Binnen een jaar ook heeft elk Tilburgs raadslid ‘derma olifanteasis’. Een automatische reactie op de stoten die ze te verwerken krijgen. In Tilburg echter zit die olifantshuid bij menig raadslid onder de gordel! En dan nog blijkt die stootlaag vaak onvoldoende. Dan beschermt het lichaam zich ook nog eens – typerend voor de Tilburgse gemeenteraad –  met stootkussens in de vorm van dikke vetlagen. Het verantwoordelijke virus beperkte zich aanvankelijk tot de VVD, maar ging later via besmet pluche ook over op PvdA en GroenLinks. Een dierenarts van de Beekse Bergen werd zelfs ingeschakeld voor chirurgische verwijdering van vele vierkante meters olifantshuid.

Duidelijk ook dat je van het raadswerk snel grijze haren krijgt. Valt wel mee? Nee, dat grijze haar wordt dan weer geverfd: Groenlinks, Roodrechts, Couleur SP, Wildersblond, Coup CDA! Geconfronteerd met de corrupte ambtenarenmacht trekken veel raadsleden zich onbewust ook letterlijk de haren uit hun kop! Een soort zelfdestructie. Lichaam en geest zijn namelijk één.
En een diep geschokt raadslid reageert lichamelijk gewoon met haaruitval! Ook weer typerend voor de Tilburgse gemeenteraad: al die kaalkoppen! Ja, raadsleden met ogenschijnlijk nog een flinke haarbos hebben in werkelijkheid toupetjes en pruiken. Een nieuwsgierige vrouw ging dat ooit zelfs eigenhandig controleren bij Marieke Moorman. En vergist u zich ook niet in de tanden. Wat ik van tandartsen ook allemaal gehoord heb! Een raadslid bijt op al die taaie dossiers al snel al zijn tanden stuk. Zodoende laat daarna geen raadslid nog ooit zijn tanden zien, maar alleen nog kronen, implantaten en kunstgebitten. En wat ik gehoord heb ook van behandelende psychiaters! "Je stapt uit de Raad en blijft mens; of je blijft raadslid en wordt heks", zo kreeg kennelijk Marjolein Buijssen te horen. Om het in de raadszaal vol te houden moet een raadslid voortdurend elk gevoel opzij zetten. En vaak komen daarna dan zelfs in bed die gevoelens amper nog terug. Drama’s! Dikke lagen eelt op ooit heel gevoelige zielen! Verlatingsangst ook: ‘het CDA heeft me in de steek gelaten, wat zal Ronnie nu doen?’

"Vaak ontstaan zelfs compleet gespleten persoonlijkheden", zo verraadt een Tilburgse psychiater: "een versie voor de kiezer, een versie voor de ambtenaren, de media en dan nog een verminkt restant van de oorspronkelijke persoonlijkheid". En wat volgens deze psychiater het allerergste is: "Om te overleven moet een raadslid telkens ook zijn verstand helemaal op nul zetten. En dat wordt dan vaak een permanente toestand, vaak zie je dat verstand nooooit meer terugkomen."

Hans Smolders, wees blij dat je die ziekmakende Tilburgse politiek achter je hebt gelaten.


Zie voor overzicht per onderwerp van eerdere stukjes:

‘Van Adje tot Lindeboom’
‘Van Mall tot Zot
‘Van Mall tot Zot (vervolg)’