De LST trekt haar keutel weer in, geeft het CDA een veeg uit de pan en komt vervolgens niet meer met het initiatiefvoorstel dat ze deze week indiende om de raad een uitspraak over een geactualiseerde kruisweg te ontlokken. Tijdens de vergadering van 25 juni over de Kruiswegstatie van stadsdichter Nick.J. Swarth en Jeroen de Leijer, waarover ik eerder schreef op 9 mei jl (Een pijnlijke statie), dus geen discussie meer. Kennelijk zijn beide partijen overtuigd door het collegestandpunt in dezen. Blij toe, maar ook jammer.
De eerder door het CDA gestelde vragen betekenden ook een standpunt . Het kwam er kortweg op neer dat deze kruisweg als " nodeloos kwetsend" werd ervaren, dat daarvoor al zeker geen subsidie verstrekt moest worden en dat tentoonstellen in de openbare ruimte uit den boze was. Het college moest "deze boodschap luid en duidelijk"overbrengen aan de huidige kunstadviescommissie die e.e.a. had goedgekeurd, liefst zelfs dus aan een nieuw te benoemen commissie.
Het college antwoordde dat ze het Thorbeckeprincipe hanteerde, zodat ze als overheid geen uitspraak deed over de inhoud van kunstprojecten. Omdat commotie voorzien was, werd " in het kader van zorgvuldigheid het tentoonstellen in " de openbare ruimte vervangen door een publieke ruimte met discussie na. Voor het overige: "het actualiseren van van cultureel erfgoed gebeurt vaker in de kunst en kan door burgers als conflicterend of kwetsend worden ervaren". It's all in the game dus. Maar "de subsidie wordt echter niet ingezet om te provoceren maar om een kunstwerk te realiseren dat recht doet aan de uitgangspunten van het beleid Kunst in de Openbare Ruimte " zoals dat in Tilburg, - geadviseerd door de NBKS - wordt voorgestaan". Daarop vindt een "marginale" toetsing plaats.
Volgens BD van vandaag vond het CDA de antwoorden "onbevredigend". "We waren aan het overwegen om het op de agenda van een commissie te zetten of om een initiatiefvoorstel in te dienen. Ook dachten we aan een open brief. De LST is ons nu voor met een voorstel".
Kennelijk komt het CDA dus alsnog met iets en gelooft de LST dat, want ze laat uit een soort politieke hoffelijkheid het CDA nu toch het initiatief. Wel zegt de LST nog dat het CDA " laf is bij gelovige en gevoelige kwesties ". En dat de andere coalitiepartijen (PvdA en GL) "er tenminste voor uit komen dat ze helemaal niets hebben met onze Nederlandse tradities, kernnormen en waarden". Blijkbaar voor de LST een belangrijk criterium bij de beoordeling van de kunst
Die discussie moet er maar opnieuw komen, nu er kennelijk zoveel boosheid is over kunst die in de Tilburgse politiek in ieder geval twee partijen niet aanstaat en waarover een algeheel politiek standpunt gewenst is. Vanzelf komt dan ook het gesprek op het onderwerp wanneer je wel/niet subsidie zou moeten geven.
Dat wordt wel een oude discussie. Tilburg heeft haar (maar niet principieel genoeg?) al gevoerd bij de totstandkoming van de nota "Kunstenmakers" (nota cultuur 2005 - 2010) en vanzelfsprekend ook landelijk en internationaal is ze al veel vaker gevoerd . Overigens nog nooit met een eenduidige conclusie. Dat zal trouwens zo blijven.
VVD'er Atzo Nicolaï schreef daar al eerder heel boeiend over toen hij koos voor "een derde politieke weg tussen vrijblijvendheid en paternalisme", waarbij ook de confrontatie met alternatieve opvattingen over normen en waarden nodig is om - niet moraliserend als overheid - bij te dragen aan de ontwikkeling van ieders eigen waardensysteem." En ook PvdA'er Rick van der Ploeg vond cultuurbeleid bij uitstek een politieke zaak, waarbij niet telkens het Thorbeckeprincipe gehanteerd mag worden.
Moeten we de kunst nog eens bepraten? Als een grote groep het met het huidige beleid niet eens is wel, maar dan principieel zonder de actualiteit van de Kruiswegstatie en de consequenties t.a.v. de subsidie voor dit project. In algemene zin zal de discussie echter een zeer moeilijke blijken, niet een van one-liners. Dan moeten we diepte in willen - en durven.
Misschien scherpt het al de geesten als je weet dat de rechter een Christus van chocola weliswaar onkies vindt, maar niet onrechtmatig, omdat de openbare orde daarmee niet in gevaar wordt gebracht.(promotieonderzoek Casper van Woensel)
Dat onkieze ervaren meer mensen ook inzake de Kruiswegstaties van onze huidige stadsdichter Nick j. Swarth. Ik respecteer dat, maar ik wil daarmee niet het verbod. Zoals ik ook niet het verbod wil op het versje van onze mogelijk nieuwe stadsdichter Frank van Pamelen die schreef onder de titel Sandelhout :" Wat is dat smaakvol opgebouwd/Riep Jezus aangenaam verrast / Dat lijkt warempel sandelhout / Maar pint u mij daar niet op vast"
Het vers verscheen in een bundel "Dat lijkt warempel sandelhout"bij Nijgh en van Ditmar, Amsterdam 2003 (ISBN:90 388 5924 4). Ik hoop niet dat ik sinds 2003 slapende honden heb wakker gemaakt. Overigens denk ik dat het zonder subsidie is gepubliceerd.